Archieven: Genomineerden

Ook binnen de regenbooggemeenschap was lange tijd te weinig kennis over intersekse personen, en de rechten die vandaag nog altijd geschonden worden in Nederland door opgelegde behandelingen van onderzoek, tot hormoon toediening en zelfs operaties op jonge leeftijd. 

Spread The Word Intersex Collective knokt met oa Sharan Bala, Merel Ritsma, Ellen van der Velden en Georgina Pipe als krachtig boegbeeld voor erkenning van deze onderbelichte gemeenschap.

Spread The Word Intersex Collective maakt structureel ruimte voor intersekse stemmen die te lang zijn genegeerd. Door kennisdeling, zichtbaarheid en collectieve belangenbehartiging doorbreken zij hardnekkige taboes en medische normativiteit. In een samenleving waarin intersekse lichamen nog steeds worden genormaliseerd en gereguleerd, is hun inzet onmisbaar. Hun werk herinnert ons eraan dat echte inclusie pas bestaat wanneer ook deze stemmen serieus worden gehoord en beschermd.

De fascistische neiging om boeken over gemarginaliseerde groepen te verbieden bewijst dat een goed onderhouden en beschermd queer archief van levensbelang is, zodat onze levens en heldendaden niet worden uitgewist, en nieuwe generaties niet vergeten op welke schouders zij staan.

Het werk van IHLIA is vandaag de dag urgenter dan ooit. Nu queer rechten zo extreem onder druk staan en verhalen worden uitgewist, is belang van het bewaren en delen van onze geschiedenis extra groot. IHLIA zorgt ervoor dat we onszelf kunnen herkennen in verhalen uit het verleden, en daarmee kracht kunnen putten voor het heden. Door ruimte te maken voor diverse en soms ongemakkelijke perspectieven, helpt IHLIA ons herinneren dat zichtbaarheid en vrijheid nooit vanzelfsprekend zijn geweest, en dat nog steeds niet zijn. 

meer over IHLIA

Dora is genomineerd vanwege haar bijzondere werk voor transmensen, vluchtelingen en mensen met een verslavingsproblematiek. Ze is een Armeense trans vrouw, medisch bioloog, sociaal werker en verbinder tussen verschillende groeperingen in de maatschappij.

Ondanks haar kwetsbare situatie, ze woonde in een AZC en raakte uitgeprocedeerd,  waarna ze weer in de opvang terecht kwam, overwon Dora grote obstakels.  

Onderzoekend van aard zoals zij is heeft zij zich in deze periode ontwikkeld tot cultureel maatschappelijk werker. Midden in de praktijk heeft zij haar expertise en werkveld vergroot tot hulpverlening aan uitgeprocedeerde mensen, asielzoekers, trans sekswerkers en mensen die kampen met druggebruik of dakloosheid – eerst via Prisma en Veilige Haven, en sinds 2024 als coördinator van het TransHuis. Ze in de oprichter van ‘Queer and Friends’, een initiatief dat queer en niet-queer vluchteling verbind bij het bouwen van inclusieve communities in AZC’s.

Dora is onvermoeibaar in het empoweren van de LHBTI-gemeenschap en verdient erkenning en steun voor haar onwrikbare inzet. 

MVS Gaystation is al meer dan 25 jaar een vertrouwd gezicht op allerlei LHBTIQ+ evenementen in de stad: Pride, de dodenherdenking, feestjes, inhoudelijke bijeenkomsten en herdenkingen. Gerund door vrijwilligers, volledig non-profit, verslaan zij de belangrijkste dingen uit het roze wereldje via tv, radio, internet en sociale media. 

De filmpjes en vele foto’s die gemaakt worden op events verschijnen naast TV ook altijd op sociale media, waardoor mensen die erbij waren het kunnen herbeleven en mensen die er niet waren, toch een beetje het gevoel krijgen dat ze er wel bij waren én gearchiveerd wordt. 

MVS Gaystation ontstond uit een illegale homo/lesbische radiogroep die in 1984 begon met uitzenden via de Amsterdamse Krakersradio. MVS stond toen nog nadrukkelijk voor ‘Man, Vrouw, Seksualiteit’. Na twee woelige jaren stak MVS op Koninginnedag 1986 écht van wal en begon als queer vrijwilligersorganisatie op regelmatige basis radioprogramma’s uit te zenden via de publieke omroep Amsterdam: SALTO. Eind jaren ’90 volgde televisie, en internet (mvs.nl).

MVS en alle vrijwilligers verdienen volgens de jury een nominatie voor het Roze Lieverdje 2024, waarbij we speciaal de inzet van Wessel Haaxman willen benoemen.

TransAmsterdam, onder bezielende leiding van oprichter en voorzitter Yvo Manuel Vas Dias en het huidige team bestaande uit Jean, Mahdad, Efa, Maurice, Janine, Charles, Steven, Peter, Vero, Lucie, Rubi, Agnes, Khalid, Jip en Sam, bestaat dit jaar alweer tien jaar. TransAmsterdam focust op kunst, cultuur en lifestyle. Ze organiseren al jaren het Trans & Friends café InClusion, wat door bezoekers omschreven wordt als een heerlijke plek jezelf te kunnen zijn, met een grote diversiteit aan gasten. Waar gezelligheid en gewoon jezelf kunnen zijn, zonder je te hoeven verklaren superfijn is.

Maandelijks organiseert TransAmsterdam Trans & Friends café InClusion at A Beautifull Mess in het Manor Hotel, waar trans en non binaire personen samenkomen, verhalen delen en kunnen genieten van prachtige optredens van trans artiesten. Cis-genders zijn er ook van harte welkom.

Bij de Trans Art School, worden verschillende workshops, themabijeenkomsten en theaterproducties aangeboden en talenten ontwikkeld. In samenwerking met vele andere initiatieven in Amsterdam-Oost bieden ze diverse events door het jaar heen zoals de TransPride Walk at Pride Oost, Transgender Day of Visibility en Trans Flag Day.

TransAmsterdam staat bekend als een betrokken en inspirerende groep mensen, die laagdrempelig  toegankelijke activiteiten organiseren én zich inzetten voor de zichtbaarheid van de transgemeenschap. Alles bij elkaar voor de jury alle reden om TransAmsterdam te nomineren voor het Roze Lieverdje 2024.

Toen Willemijn van Drie en haar vrouw in 2016 tijdens Pride aan hun woning aan de Churchilllaan in Amsterdam-Zuid de regenboogvlag uithingen, waren ze de eersten in de straat. Drie jaar later werd de Pridevlag van een buurman, die hun voorbeeld volgde, van de muur gerukt. Willemijn liet het er niet bij zitten en vroeg een aantal buurtbewoners uit solidariteit ook regenboogvlaggen op te hangen. Jaarlijks werd hier tijdens Pride massaal gehoor aan gegeven, en namen buurtbewoners het risico dat ook hun vlaggen vernield zouden worden op de koop toe. Daarnaast werd de start van Pride voor de buurt gevierd met de ‘Roze-Koeken-Party’, waartoe Willemijn ook het initiatief nam. Als dank voor alle steun en solidariteit. Die informele bijeenkomsten, gewoon buiten voor de deur van Willemijn, met koffie, thee en roze koeken werkten ook heel verbindend tussen de bewoners van de anonieme Churchilllaan. Elk jaar werd er af en toe door vandalen een vlag vernield, maar het bleef bij incidenten.

Tot afgelopen jaar, toen bij een Amerikaans stel de vlag, die ze in juni uithingen, in brand werd gestoken. Zelf zegt Willemijn daarover dat het heel bedreigend voelde, maar ook als ‘the limit’.

Ze vroeg haar buren om dat weekend ook hun vlaggen op te hangen, uit solidariteit met de buurmannen. Dat deden ze. Maar de volgende ochtend al lagen er drie vlaggenstokken gebroken op de grond.

Dit maakte Willemijn en haar straatgenoten alleen maar strijdbaarder. Steeds meer vlaggen gingen uit, voor buren werden gratis vlaggen geregeld en met behulp van een buurman werden tientallen stokhouders in de gevels geschroefd. Uiteindelijk hingen er wel tachtig vlaggen aan het eind van de Churchilllaan. Maar de vernielingen gingen door. Zelfs tijdens de viering van de Roze-Koeken-Party werden er in de buurt vlaggen vernield en stokken gebroken. In totaal tot achttien maal aan toe.

Maar Willemijn zet door, of zoals ze zegt:’ Ik vind dat je moedig moet zijn, dat zijn mensen voor ons ook geweest. Zonder hen hadden mijn vrouw en ik nooit kunnen trouwen. We moeten zichtbaar zijn, anders verdwijnen we. Als we als queer mensen in onze schulp kruipen lijken we steeds meer een uitzondering, steeds ongewoner en daardoor steeds kwetsbaarder. Dus laten we strijdbaar zijn. Onze angst opzij zetten. Voor de liefde. Want daar gaat het om.’ De plannen voor komende Pride zijn alweer in de maak. Meer vlaggen in plaats van minder. De jury nomineert Willemijn van harte voor het Roze Lieverdje 2024.

Jos Holweg heeft zich meer dan 30 jaar ingezet voor de LHBTQI+ gemeenschap in Amsterdam. Dit deed hij al toen hij sinds 1992 werkzaam was voor de Schorer Stichting als maatschappelijk werker Hiv/Aids en bij Buddyzorg voor de mensen die Hiv en Aids hadden. En later heeft hij zich ingezet voor het behouden en verder ontwikkelen van diverse projecten ten dienste van LHBTQI+ gemeenschap, zoals bij Buurtteam Amsterdam Centrum, Veilige Haven (hulpverlening aan biculturele LHBTQI jongeren en LHBTQI vluchtelingen ) en de Regenboog Groep (buddy-project voor LHBTQI+ vluchtelingen en LHBTQI+ personen met psychische klachten). In zijn werk heeft hij als een persoonlijke missie gehad om LHBTQI+ hulpverleners en activisten de ruimte te bieden, om zich professioneel te kunnen ontwikkelen en zich in te zetten binnen projecten voor lotgenoten in de stad Amsterdam. Op deze manier heeft hij bijgedragen aan meer ‘lived experience’ onder hulpverleners en werd geleidelijk de afspiegeling van de bredere gemeenschap beter terug te zien binnen de diverse organisaties die LHBTQI+ emancipatie beleid vormgeven en uitvoeren. Nu dat Jos onlangs met pensioen is gegaan, blijft hij zich vrijwillig inzetten voor onze gemeenschap, o.a. bij de Meet & Eat voor LHBTQI vluchtelingen van de Regenboog Groep. De jury nomineert Jos vanwege zijn tomeloze enthousiaste inzet voor onze gemeenschap.

The House of Bodega in Amsterdam is niet alleen een stralend middelpunt in de ballroom scene, maar ook een bastion van steun en empowerment voor de queer gemeenschap. Hun toewijding strekt zich uit tot het organiseren van inspirerende workshops voor queer jongeren, waarbij de nadruk niet alleen ligt op dans en Kiki’s, maar vooral op het versterken van de jonge ballroom community. Met “The Bodega University” creëren ze een ruimte waar onderwerpen zoals seksuele gezondheid, stigma’s, verslaving en dakloosheid onder jongeren besproken worden, allemaal gefaciliteerd door warme interactie, smakelijk eten, en doordachte panelgesprekken.

Deze inzet, voornamelijk gedreven door vrijwilligerswerk en een diepe passie voor de queer community, verdient lof, met speciale erkenning voor Khareem Wielingen, de Father of the Dutch House of Bodega. Zijn onvermoeibare inspanningen, naast zijn baan in de jeugdzorg, zijn een lichtend voorbeeld van toewijding en zorg.

Bovendien, als internationaal huis met een Nederlandse familie, onderscheidt Bodega zich door haar unieke multiculturele karakter. Hun samenwerking met Trans United Europe op het gebied van community care is opmerkelijk. Ze bieden een scala aan diensten, variërend van sekswerk outreach, juridische ondersteuning tot maatschappelijk werk, en spelen een cruciale rol in het ondersteunen van de meest kwetsbare leden binnen de LHBTIQ+ gemeenschap. Door deze inzet fungeert het House of Bodega als een essentiële schakel, die individuen verbindt met de broodnodige zorg en ondersteuning in de Europese LHBTIQ+ gemeenschap.

Deze bonte samensmelting van cultuur, zorg en empowerment maakt het House of Bodega tot een essentieel onderdeel van de queer BPOIC gemeenschap in Amsterdam en daarbuiten, een plaats waar diversiteit wordt gevierd en iedereen welkom is. De jury nomineert The House of Bodega van harte voor het Roze Lieverdje 2024.