Uit het grote aantal voordrachten door Amsterdammers had de jury vijf bijzondere nominaties geselecteerd voor het Roze Lieverdje 2026! Hieronder is motivatie van de jury te vinden.
Het Roze Lieverdje 2026 werd op 14 februari bekend gemaakt tijdens het Roze Lieverdje Gala in Paradiso.
Tijdens het gala werd aan Glenn Helberg een Ere-Roze Lieverdje uitgereikt, dat hij met een indrukwekkende toespraak in ontvangst nam.
De genomineerden waren:
Dora is genomineerd vanwege haar bijzondere werk voor transmensen, vluchtelingen en mensen met een verslavingsproblematiek. Ze is een Armeense trans vrouw, medisch bioloog, sociaal werker en verbinder tussen verschillende groeperingen in de maatschappij.
Ondanks haar kwetsbare situatie, ze woonde in een AZC en raakte uitgeprocedeerd, waarna ze weer in de opvang terecht kwam, overwon Dora grote obstakels.
Onderzoekend van aard zoals zij is heeft zij zich in deze periode ontwikkeld tot cultureel maatschappelijk werker. Midden in de praktijk heeft zij haar expertise en werkveld vergroot tot hulpverlening aan uitgeprocedeerde mensen, asielzoekers, trans sekswerkers en mensen die kampen met druggebruik of dakloosheid – eerst via Prisma en Veilige Haven, en sinds 2024 als coördinator van het TransHuis. Ze in de oprichter van ‘Queer and Friends’, een initiatief dat queer en niet-queer vluchteling verbind bij het bouwen van inclusieve communities in AZC’s.
Dora is onvermoeibaar in het empoweren van de LHBTI-gemeenschap en verdient erkenning en steun voor haar onwrikbare inzet.
In deze tijden van groeiende haat jegens immigranten is het belangrijk dat lhbtiq+ vluchtelingen de hulp krijgen die ze verdienen, en wegwijs worden gemaakt in dit vaak vijandige land, door mensen die hun kwetsbare positie begrijpen.
Queer to Support is aanwezig waar zorg en beleid vaak ophouden. In een tijd waarin queer vluchtelingen steeds minder ruimte, veiligheid en vertrouwen ervaren, kiest deze organisatie voor nabijheid en menselijkheid. Queer to Support ondersteunt niet alleen, maar gelooft in de kracht en autonomie van de mensen met wie zij werken. Juist vandaag laat hun werk zien hoe essentieel community gedragen zorg is wanneer systemen tekortschieten.
De fascistische neiging om boeken over gemarginaliseerde groepen te verbieden bewijst dat een goed onderhouden en beschermd queer archief van levensbelang is, zodat onze levens en heldendaden niet worden uitgewist, en nieuwe generaties niet vergeten op welke schouders zij staan.
Het werk van IHLIA is vandaag de dag urgenter dan ooit. Nu queer rechten zo extreem onder druk staan en verhalen worden uitgewist, is belang van het bewaren en delen van onze geschiedenis extra groot. IHLIA zorgt ervoor dat we onszelf kunnen herkennen in verhalen uit het verleden, en daarmee kracht kunnen putten voor het heden. Door ruimte te maken voor diverse en soms ongemakkelijke perspectieven, helpt IHLIA ons herinneren dat zichtbaarheid en vrijheid nooit vanzelfsprekend zijn geweest, en dat nog steeds niet zijn.
Spread The Word Intersex Collective
Ook binnen de regenbooggemeenschap was lange tijd te weinig kennis over intersekse personen, en de rechten die vandaag nog altijd geschonden worden in Nederland door opgelegde behandelingen van onderzoek, tot hormoon toediening en zelfs operaties op jonge leeftijd.
Spread The Word Intersex Collective knokt met oa Sharan Bala, Merel Ritsma, Ellen van der Velden en Georgina Pipe als krachtig boegbeeld voor erkenning van deze onderbelichte gemeenschap.
Spread The Word Intersex Collective maakt structureel ruimte voor intersekse stemmen die te lang zijn genegeerd. Door kennisdeling, zichtbaarheid en collectieve belangenbehartiging doorbreken zij hardnekkige taboes en medische normativiteit. In een samenleving waarin intersekse lichamen nog steeds worden genormaliseerd en gereguleerd, is hun inzet onmisbaar. Hun werk herinnert ons eraan dat echte inclusie pas bestaat wanneer ook deze stemmen serieus worden gehoord en beschermd.
Veel Nederlanders hebben onvoldoende kennis over Latijns-Amerika en de gevaren waarmee trans- en queer-mensen daar worden geconfronteerd. Als een van de weinige queer/trans-collectieven in Nederland die wordt geleid door migranten en vluchtelingen uit het zuidelijk halfrond, hanteert Papaya Kuir een unieke aanpak waarin activisme, kunst en gemeenschapsgerichte initiatieven worden gecombineerd.
Papaya Kuir is een horizontaal, bottom-up lesbisch-transfeministisch collectief, opgericht door en voor Latijns-Amerikaanse migranten en vluchtelingen die in Nederland wonen, en de bredere gemeenschap die geïnteresseerd is in de strijd. In hun werk staan mensen in de marge zoals vluchtelingen, sekswerkers en trans- en queer Latijns-Amerikanen uit de arbeidersklasse central en door middel van educatieve artistieke projecten en solidariteitspraktijken streven zij samen naar emancipatie. Als antikapitalistisch collectief verzetten zij zich tegen genocide en komen zij op voor de rechten van transgenders en migranten, wat altijd duidelijk naar voren komt in al hun evenementen. Onder andere hun intersectionale aanpak leidde tot hun nominatie door de juryleden.